معدل، یعنی همه چیز

نويد ادهم معاون وزير آموزش و پرورش در پاسخ به اين پرسش كه آيا فكري براي ارزيابي فعاليت هاي پرورشي و تربيتي و تاثير آن در كنكور شده است يا بناست كه باز هم به آموزش نگاه تك بعدي داشته باشيم، مي گويد: در طرح سامان دهي كنكور منظور از معدل، ميانگين همه نمرات شامل فعاليت هاي پرورشي، تربيتي، ورزشي، هنر و انضباط است و اين طور نيست كه فقط معدل دروس اختصاصي مد نظر باشد. اما جالب تر اين است كه معاون سازمان سنجش مي گويد: وقتي انضباط صوري است و ورزش براي پر كردن وقت و خالي نبودن عريضه است و يا هنوز براي درس هنر معلم كارآزموده نداريم، چطور مي توان گفت كه آموزش را در كنار پرورش خواهيم داشت و به يك اندازه به آن بها خواهيم داد.وي مي افزايد: يكي از مشكلات اساسي اين است كه همه مدارس و همه معلمان به درس هايي بها مي دهند كه هم مستقيما به صورت برگزاري كنكور در پذيرش دانشجو نقش دارد و هم به صورت غيرمستقيم كه از آن به عنوان »سوابق تحصيلي« نام مي برند. در اين شرايط ورزش و فعاليت هاي پرورشي در حاشيه قرار خواهد گرفت يا بدون تاثير خواهد بود و حتي اگر تاثير داده شود نمراتش نمي تواند مورد قبول باشد.به گفته معاون سازمان سنجش در صورت تصويب شدن اين طرح در حاشيه قرار گرفتن فعاليت هاي فوق برنامه و غيردرسي حتمي است.

مرادي پژوهشگر پژوهشكده تعليم و تربيت نيز در اين باره به مهر مي گويد: با توجه به تغييرات كنكور معلم سعي مي كند كه دانش آموزان در كسب نمره و معدل موفق شوند بنابراين با روش هاي مختلف تدريس، ارائه جزوه و كتاب هاي كمك درسي نكته هاي تستي را به آنها مي آموزد و حتي از زنگ هاي تفريح، ورزش و هنر براي پيشبرد اين امر بهره مي گيرد. با اين شرايط به پرورش روح و جسم دانش آموزان توجهي نمي شود.وي اضافه مي كند: دانش آموز نيز براي قبولي در كنكور از همه امكانات بهره مي برد. از تعطيلات و فعاليت هاي فوق برنامه مثل اردو و… صرف نظر مي كند تا با جلب رضايت معلم بتواند نمره قبولي بگيرد و در اين صورت باز هم شاهد آموزش بدون پرورش خواهيم بود.همان طور كه ذكر شد از جمله تبعات و پيامدهاي منفي طرح تغيير كنكور از بين رفتن خلاقيت، مسئوليت پذيري و تعهد با تاكيد صرف بر آموزش است.دانش آموزي كه تمام همت خود را صرف درس خواندن و فعاليت آموزش براي كسب نمره كرده است، بدون شك از پذيرفتن مسئوليت و تعهد در مدرسه شانه خالي مي كند.نماينده مشهد در اين باره مي گويد: در چشم انداز 20 ساله كه توسعه كشور در ابعاد فرهنگي، اقتصادي، آموزشي، علمي و… مد نظر قرار گرفته شده است، نيازمند نيروهاي فعال، متخصص، مسئوليت پذير، متعهد، خلاق، داراي وجدان كاري هستيم.

يكي از برنامه ها تربيت افرادي است كه داراي اين خصوصيات و ويژگي ها باشند. به عبارت بهتر نظام آموزشي بايد در يك برنامه ريزي مدون با تحول زيربنايي و تغيير متون درسي به جايي برسد كه حس مسئوليت پذيري، خلاقيت و تعهد در دانش آموزان تقويت شود.

اما تغييرات پيش آمده در وضعيت ورود به دانشگاه و آموزش عالي، اين اهداف را به طور جدي در آموزش و پرورش به هم مي ريزد.آرين منش نيز به اين نكته اشاره مي كند و مي گويد: براي رسيدن به اين اهداف و با در نظر داشتن اين كه كشور براي رسيدن به توسعه نياز به افراد متخصص، متعهد و مسئوليت پذير دارد آيا با تاكيد بر آموزش صرف و سوق دادن دانش آموزان به اين سمت مي توان به اين مهم دست يافت¬وي اضافه مي كند: نظام ارزشيابي تحصيلي اگر بخواهد فقط به آموزش، حفظ مطالب، يادگيري سريع و… قناعت كند قادر به سنجش و تقويت ويژگي هاي شخصيتي و پرورش خلاقيت و استعدادهاي دانش آموزان نخواهد بود و افراد متخصصي تحويل جامعه مي دهد كه نه مسئوليت پذيري دارند، نه دلسوزي و نه تعهد و اين يك اصل مسلم است كه بدون افراد متخصص و متعهد نمي توانيم به توسعه و پيشرفت دست يابيم.

منبع: ايران كنكور